Hizmetçi’yi izlerken ilk hissettiğim şey “rahat bırakmayan bir gerilim” oldu. Film, zengin bir evin parlak vitrinini gösterip hemen ardından o vitrinin arkasındaki güç oyunlarını suratına çarpıyor. Yeni işe başlayan hizmetçi Eun-yi’nin yaşadıkları, klasik bir “ev içi dram” gibi başlamıyor; daha çok, yavaş yavaş sıkılan bir düğüm gibi ilerliyor. Beni etkileyen tarafı şu: Hikâye sadece şok etmek için sertleşmiyor; sınıf farkını, para ile kurulan kontrolü ve insanların birbirine nasıl “oyuncak” muamelesi yapabildiğini çok soğukkanlı anlatıyor. Bazı sahneler rahatsız edici ama tam da bu yüzden akılda kalıyor. Görsellik gösterişli; evin düzeni, karakterlerin içindeki karanlıkla tezat kurup gerilimi büyütüyor.
Amanda Seyfried
👍