Filmi izlerken daha ilk dakikalarda bunun sıradan bir Marvel yapımı olmayacağını hissettim. Alıştığımız esprili, rengârenk süper kahraman hikâyesi yerine, bu kez çok daha karanlık, ciddi ve düşündürücü bir tonda ilerledi. “Kahramanların Savaşı” bana aksiyondan çok, dostluk, sadakat ve idealler uğruna verilen fedakârlıkları sorgulatan bir deneyim sundu. Hikâyenin Bende Uyandırdığı Duygular Kaptan Amerika ve Iron Man’in karşı karşıya gelmesi, izlerken beni en çok zorlayan kısımdı. Çünkü ikisine de hak vermek mümkün. Steve Rogers’ın özgürlük ve vicdan temelli yaklaşımı bir yanda, Tony Stark’ın düzen ve denetim isteği diğer yanda… Film ilerledikçe “Ben olsam hangi tarafta olurdum?” sorusunu kendime defalarca sordum. En çok da dostluklarının çatırdadığı anlarda içimde bir burukluk hissettim. Atmosfer ve Aksiyon Marvel filmlerinde aksiyonun hep zirvede olmasına alışkınız, fakat burada dövüş sahneleri sadece gösteriş için değil; duygusal bir ağırlık taşıyor. Özellikle havaalanındaki efsanevi kapışma sahnesinde hem heyecanlandım hem de içim burkuldu. Çünkü burada izlediğimiz aslında kahramanların birbirini yok etmeye çalışması değil, idealleri uğruna dostlarına karşı koymak zorunda kalmalarıydı.
Anthony Mackie
Cok guzel